Najnowszy film Janusza Morgensterna to nietypowy moralitet. Kwestie etyczne są w nim stale obecne, jednak stanowią jedynie dalszy plan – na pierwszym znajdują się osobiste ambicje i rozterki. Wielka historia wkrada się do życia bohaterów, niekiedy nadaje mu ton, ale głos decydujący należy do nich, przy czym wpływają na niego również mniej lub bardziej słusznie moralnie podszepty wynikające z prywatnych etyk.
Najnowszy film Feliksa Falka, „Enen”, to wciągająca opowieść o człowieku pozbawionym przeszłości. Główne role koncertowo zagrali Borysz Szyc i Grzegorz Wolf.
Poza tym porównania do „Fargo” czy filmów Tarantino niepotrzebnie odbierają to, co jest największą zaletą filmu Smarzowskiego – niepowtarzalność i „niepodobność” do innych produkcji.
http://www.syrenafilms.com/images/movies/Rewers/plakat/ „Rewers” to film – wydarzenie. Debiut Borysa Lankosza otrzymał wiele nagród i napisano o nim liczne, pełne zachwytu recenzje. Rzeczywiście, ten obraz jest niezwykle finezyjny, co zdecydowanie wyróżnia go na tle rodzimych produkcji. „Rewers” opowiada o zmaganiu się z niepokojącą rzeczywistością około trzydziestoletniej polonistki o imieniu Sabina, zatrudnionej w wydawnictwie. Wolny [...]
„Wino truskawkowe” to film mający wiele uroku. Pokazuje Galicję z jej wszystkimi niedostatkami, ale i z całym pięknem.
O tym filmie wiele już pisano. Z pewnością jest wyjątkowy, dotyka ważnych problemów, ma nowoczesną formę i skłania do refleksji. Jest po prostu dobry. Obraz rodziny w „33 scenach” może szokować, jednak wiele w nim brudnej, bolesnej prawdy o relacjach międzyludzkich. Najbliżsi okazują się wybawieniem, ale i więzieniem- ich obecność za ścianą nie pozwala dorosnąć, [...]
Film Xawerego Żuławskiego budzi skrajne emocje. Przez niektórych krytyków uważany za jedno z największych osiągnięć kinematografii polskiej, przez innych za płytki, kiczowaty obrazek, niewielu pozostawia obojętnymi. Dla mnie to prawdziwe filmowe odkrycie. Ogromnym atutem filmu jest aktorstwo- świetny Borys Szyc, niesamowita Roma Gąsiorowska, bardzo dobre: Sonia Bohosiewicz i Maria Strzelecka. Przerysowane charaktery, trywialne z pozoru [...]
„Tatarak” to film wyjątkowy, podobnie jak proza Iwaszkiewicza. W dorobku Wajdy zajmuje szczególne miejsce; praca nad nim była także ważnym wydarzeniem dla Krystyny Jandy z powodów osobistej tragedii. W „Tataraku” dwa plany narracyjne uzupełniają się w tworzeniu opowieści o doświadczeniu śmierci. Chociaż pełen symboli obraz można interpretować w dowolny sposób, dla mnie to opowieść o [...]